Ik denk echt dat we het gouden tijdperk van software en computerwetenschappen binnengaan. Er gaat zoveel software geschreven worden in de toekomst. En dat gaat een heleboel nieuwe uitdagingen met zich meebrengen. En het voelt echt alsof de manier om daarmee om te gaan niet via frameworks en platforms is, maar via de fundamenten van computerwetenschappen. De uitdagingen zijn al heel duidelijk. Bijvoorbeeld, het beheren van de syntaxis-semantiek kloof, het afdwingen van beveiliging op het niveau van taalsystemen (is het eindelijk tijd voor vertrouwde computing?), volledige foutafhandeling en herstel op systeemniveau, het evolueren van architectuur op basis van runtime-ervaringen, hogere formele vastlegging van intentie, heroverwegen van statusbeheer en garanties, enz. enz. De benodigde innovatie is over de hele stack. Van silicium tot software-engineeringpraktijken. We zien al overal verstoringen in chips, netwerken, besturingssystemen, talen, taal-runtime, gedistribueerde systemen, platformondersteuning, beveiliging, enz. enz. enz. Wat een tijd.