Ik heb herinneringen aan een vrouw die me met een fles raakte. Aan het einde van de zomer, toen ik twintig was, was ik dronken in het appartement van een vriend. Ik lag op mijn buik te slapen zonder shirt, en in mijn slaap leek het alsof er iemand binnenkwam. Na het horen van een vrouwenkreet voelde ik een klap op mijn achterhoofd. Ik schreeuwde en pakte mijn achterhoofd vast, en mijn vriend schrok wakker en vroeg wat er aan de hand was. Zij stond daar te trillen met een gebroken bierfles in haar hand en zei: "Ik dacht dat je een vrouw was. Ik dacht dat je vreemdging." Zij was de vriendin van mijn vriend. Dankzij mijn vriend die zijn huilende vriendin troostte, ben ik sindsdien niet meer op mijn buik gaan slapen. Nooit meer.