Het Egtved-meisje, begraven rond 1370 v.Chr. in Denemarken, werd in 1921 gevonden in een eikenhouten kist, haar haar, tanden, nagels, huid en kleding nog steeds bewaard. Gekleed in een wollen tuniek, een gekordde rok en een bronzen riem, was ze misschien een zonnen danseres, wat een zeldzame blik biedt op het leven en de rituelen in de Bronstijd. Gevonden in 1921 nabij het dorp Egtved in Denemarken, was ze begraven in een uitgeholde eiken kist onder een grafheuvel. De luchtdichte omstandigheden bewaarden haar overblijfselen en kleding met buitengewone details, waardoor archeologen konden reconstrueren hoe ze leefde en hoe ze meer dan 3.300 jaar geleden gekleed was. Ze was rond de 16 tot 18 jaar oud ten tijde van haar dood. Haar outfit was opvallend: een korte wollen tuniek, een gekordde rok die haar benen blootstelde, en een grote bronzen riemschijf versierd met spiraalmotieven die geassocieerd worden met zonensymboliek. Deze spiralen komen voor in de kunst van de Noordse Bronstijd en worden vaak gekoppeld aan zonenverering en rituele beweging. Analyse van haar overblijfselen suggereert dat ze oorspronkelijk niet uit de Egtved-regio kwam. Isotooptesten van haar haar en tanden geven aan dat ze in de jaren voor haar dood wijdverspreid reisde door wat nu Denemarken en Zuid-Duitsland is. Dit daagt het idee uit van Bronstijdgemeenschappen als geïsoleerd en statisch, en onthult in plaats daarvan een wereld verbonden door langeafstandbeweging, handel en gedeelde geloofssystemen. Isotoopanalyse toonde aan dat het Egtved-meisje honderden mijlen had gereisd in haar leven, waardoor ze een van de vroegste bekende voorbeelden van langeafstandsmobiliteit in het prehistorische Europa is. #drthehistories