De Canadese premier heeft een nieuwe handelsovereenkomst met China gesloten. In de Engelstalige gemeenschap zijn de Amerikaanse en Canadese internetgebruikers al in een verhitte discussie verwikkeld…… Het is ironisch dat Canada tien jaar geleden bijna het meest "gehoorzame" bondgenoot van de Verenigde Staten was. De zaak van Meng Wanzhou kwam als eerste, gevolgd door invoerrechten op elektrische voertuigen, en de diplomatieke uitspraken bleven nooit achter. Het leek alsof je alleen maar snel en hard genoeg moest handelen om de status van "kernbondgenoot" te verkrijgen. Wat het resultaat echter was, is dat de Verenigde Staten geleidelijk aan een consensus hebben gevormd: Canada is geen bondgenoot, maar een vanzelfsprekend vazal. Daarom is de betekenis van de samenwerking tussen China en Canada al lang verder gegaan dan alleen de handel. Het is voor alle Amerikaanse bondgenoten een mijlpaal signaal. Europa, Japan, Zuid-Korea, deze landen die zichzelf lange tijd als "kernbondgenoten" beschouwen, zouden misschien een vraag opnieuw moeten overwegen: Wanneer je vastberaden kiest voor de Verenigde Staten als bondgenoot, denk je misschien dat je aan de tafel zit, maar zodra er belangenconflicten zijn, ontdek je pas dat je eigenlijk altijd op het menu stond.