vandaag gebeurde er iets vreemds. ik liep langs de weg, en een zwarte SUV stopte precies naast me. de ramen gingen open, en er kwam een kaal hoofd naar buiten. hij zei: “hé! waar ga je heen?” ik zei: “naar het zuiden.” de man zei dat hij dezelfde kant op ging en me een lift kon geven. ik stemde toe en ging in zijn auto zitten. er was geen poging om een gesprek te beginnen - van hem of zelfs van mij. enige tijd later viel ik in slaap. het was de fijnste, meest gezellige slaap die ik ooit heb gehad. toen ik wakker werd, bevond ik me in een klein stadje. ik stapte uit en zag wat mensen, allemaal vreemden. toch voelde niemand echt als een vreemdeling. alsof ik ze had gehoord, gezien, gekend van ergens. toen kwam er een mooie dame en vroeg me om haar te volgen. ...