De moeilijkste zaak is het overwinnen van de illusie van "assimilatie".... De Duitse Joden van die tijd waren de meest geassimileerde in heel Europa. Ze spraken geen Jiddisch, alleen Duits; ze aten varkensvlees, vierden Kerstmis en beschouwden het Jodendom als een gewoonte, een persoonlijke overtuiging. De Joodse Verlichting, Haskalah, vond plaats in Duitsland. Zelfs tijdens de Eerste Wereldoorlog vochten Joden voor Duitsland en gaven hun leven. Ze dachten echt dat ze Duitsers waren. Ze waren de elite van de Duitse samenleving. Ze geloofden dat Duitsland een rechtsstaat was. Pas nadat er genoeg bloed was vergoten, wisten ze dat ze geen Duitsers waren en dat ze dat ook nooit konden zijn. Als jullie echt bereid zijn om de geschiedenis van de Joden voor de oorlog te begrijpen, zullen jullie ontdekken dat jullie, die de barbaarse maga bekijken, niet anders zijn dan de Joden van die tijd die de nazi's bekeken. "Die nazi's kunnen zelfs de gedichten van Goethe niet volledig opzeggen, terwijl ik kan praten over Kant en Hegel. Ik ben de ware vertegenwoordiger van de Duitse beschaving, zij zijn allemaal barbaren."