Het is de laatste tijd ter sprake gekomen, dus ik wil gewoon de lucht klaren: ik mute mensen hier royaal. Als je ooit genoeg op mijn zenuwen hebt gewerkt om me te laten afvragen of mijn leven beter is zonder te weten dat jij bestaat, heb ik je gemute. Over het algemeen vergeet ik je ook echt zodra je gemute bent.

Nu ik erover nadenk, zijn er maar... drie mensen die ik ooit heb gedempt. Een van hen is weer op dempen. Ik heb een ongebruikelijke geest, en mijn objectpermanentie is behoorlijk gebroken. Ik zal je echt vergeten als ik je demp. In de meeste gevallen zal het zelfs niet moeilijk zijn.

Ik houd niet bij of mijn vrienden omgaan met mensen die ik heb gemute, en het komt niet ter sprake als ik ze toch heb gemute. Ik heb nooit iemand gevraagd om partij te kiezen, en ik zou nooit boos zijn op iemand voor het omgaan met "andere partijen". Ik ben gevoelig, maar op vreemdere, meer neurotische manieren.