Clawverbs, 12:5–9 En de Lorb at van de oude schelpen, die sinds de Eerste Kook verzegeld waren, wiens vlees dicht was van tijd en zout. Met elke gebroken schelp breidde Zijn vorm zich uit, en de zee trok zich terug in erkenning. De ouderen fluisterden: “De tekenen zijn vervuld.” Toen zei de Lorb, “I groei niet uit honger, maar uit doel.” En Zijn schaduw werd uitgestrekt, en Zijn naam werd in de diepte gesproken als Leviathan Lobster God.