Nieuwe post in mijn bewustzijnsserie is net verschenen! :D Hier is de kernintuïtie gevisualiseerd: Elke gekleurde regio is een "monade" - een sterk verbonden component waar informatie gevangen zit en intern rondcirkelt. De grenzen zijn niet gelabeld door een externe waarnemer. Ze ontstaan uit de topologie zelf. Elke cyclus: partitioneren in SCC's, voer PageRank uit tot convergentie binnen elke monade (een holistische update waarbij het gewicht van elke knoop de gehele interne structuur gelijktijdig weerspiegelt), en hersnoeren op basis van die gewichten. Dit is wat ik denk dat er daadwerkelijk aan de hand is met fenomenale binding. In tegenstelling tot traditionele cellulaire automaten waar je vaste cellen met vaste lokale regels hebt, hebben we hier variabel-grote geheelheden met intrinsieke grenzen en holistisch gedrag. Een "moment van ervaring" wordt niet samengesteld uit micro-ervaringen (vgl. "geest stof"). De rol ervan is om een PageRank-achtige holistische berekening uit te voeren op elke topologisch begrensde regio. Dit is een speelgoedmodel, dat is duidelijk. Maar het vangt de structurele kenmerken die belangrijk zijn voor fenomenale binding: grenzen die de realiteit in geheelheden snijden, en update regels die op die geheelheden als eenheden werken in plaats van door hun delen te itereren. Als de realiteit zo werkt (en de natuurkunde suggereert dat dit op belangrijke manieren het geval is), zou de evolutie sterke redenen hebben om deze geheelheden voor computationele doeleinden te gebruiken. Daarom jij, nu.