Een van mijn oudste vrienden heeft zojuist de meest prestigieuze prijzen in het schrijven van korte verhalen gewonnen. Het laat me nadenken over prestige In deze delen van Twitter zijn we niet zo geïnteresseerd in prestige, ook al zijn er genoeg poasters met het bereik van bestsellerauteurs. Ik vraag me af of dit misplaatst is. Moeten we onze tweets omzetten in hogere prestigeformaten zoals boeken, lezingen en artikelen in mainstream media? Ik heb me een tijdje afgehouden van het verwerven van traditionele vormen van status. Ik heb mensen zien komen in prestige en veel nadelen ervaren, evenals voordelen. Hier is mijn kijk voor mezelf: Voordelen: • De invloed van mijn goden uitbreiden – bijv. schoonheid, multikleurige liefde en onze op basis van collectieve intelligentie • Een morele boost voor de gemeenschap. Uit mijn ervaring is het opbeurend wanneer "een van jouw eigen" een prijs wint of een boek publiceert • Interessantere uitnodigingen – voor podcasts, conferenties, zelfs dates Nadelen • Je verliest eigenlijk *een* belangrijke bron van autoriteit: de autoriteit van herkenbaarheid • Meer sociale ellende van mensen die je behandelen als een object dat verkregen of gebruikt moet worden • Communicatie-overload – en ik ben al overbelast 😬 Waarschijnlijk zal 2026 een jaar zijn waarin ik meer prestige krijg, dus ik hoor graag tips over hoe dat niet vervelend kan zijn.