Het kapitalisme en de nieuwe generatie media hebben de filmindustrie veranderd in snel geconsumeerde en snel geproduceerde cycli. Om nu een vrije productie te maken, moeten er minstens 5+ (of meer, ik weet niet het exacte aantal, maar je snapt het idee) kleine producenten samenkomen om een filmbudget te creëren dat vrij is van giga-corporaties en alles wat daarmee gepaard gaat. Films waren ooit een reis in de geest van de regisseur; als er een budget was, was het een reis in de creaties van kunstafdelingen, naar kostuumdetails, naar cinematografie, naar muziek. Maar dankzij hebzucht, overconsumptie en de snelheid van alles is het gerecht dat ooit goed gekookt en gemaakt werd met verse ingrediënten, zijn smaak verloren en is het net zo gezond en betaalbaar als de hamburgers van McDonald's.

En zelfs al financieren ze grote producties die ons een goed bereid gerecht geven, het is alleen gedaan om een prijs te garanderen waar het simpelweg niet dient om te creëren, maar om te winnen. Ze worden de meeste tijd verkeerd geïnterpreteerd; terwijl de één streeft naar creatie, creëert de ander om meer waarde, oftewel winst, aan te trekken. Het is gewoon triest om te zien dat veel filmmakers nu in twijfel verkeren of vroeg met pensioen gaan. We zullen zien hoe de toekomst van zo'n industrie eruit zal zien.