In veel delen van de wereld krijgen mensen niet echt de kans om te zien wat er nog meer is. Wanneer ze een hoop geld uitgeven aan een S25 Ultra, beschouwen ze het als de heilige graal van technologie. Aangezien ze geen concurrentie hebben om het mee te vergelijken, gaan ze er gewoon vanuit dat de foto's die het maakt van top flagship kwaliteit zijn. Je kunt ze niet echt de schuld geven—als er niets anders op de plank staat, hoe zou je het dan beter weten? Bekijk deze eerste foto, bijvoorbeeld—S25 Ultra met 30x zoom. Als je er alleen naar kijkt zonder enige context, ziet het er eigenlijk behoorlijk uit. De lijnen zijn oké, en hoewel de details een beetje zacht zijn, kun je nog steeds zien wat er aan de hand is. In die bubbel zou je denken dat de 30x zoom geweldig is. Maar op het moment dat je uit die bubbel stapt en het naast andere telefoons plaatst, valt de illusie weg. Kijk naar deze tweede foto van de Xiaomi 17 Ultra. Bij 30x is het een wereld van verschil—veel scherper dan de Samsung, en dat is zonder zelfs maar de AI verbetermodus aan te raken. Het is gewoon fundamenteel beter, geen contest. Eerlijk gezegd zitten we waarschijnlijk te wachten op de Galaxy S28 Ultra voor enige echte verandering. Er is een goede kans dat ze tegen die tijd eindelijk die zwakke telelens zullen vervangen. Wat betreft de S27 Ultra? Ik zeg het nu al: geen sensorupgrade. Het zal gewoon wat kleine software-aanpassingen zijn, niets revolutionairs.

Een herinnering voor alle fans, en een noodzakelijke waarschuwing: denk niet vanuit het perspectief van een bedrijf. Je bent een consument. Je hoeft niet rekening te houden met de standpunten van een bedrijf, de winstmarges, de kostendruk of de financiële moeilijkheden. Je hoeft geen excuses voor hen te zoeken. Jij bent degene die geld betaalt. Samsung is degene die geld verdient. De rollen zijn heel duidelijk. Zet je sympathie voor bedrijven opzij. Een bedrijf heeft jouw medeleven niet nodig. Het heeft schaal, kapitaal en prijszettingskracht. Degenen die daadwerkelijk bescherming nodig hebben, zijn consumenten en hun waardigheid. Op het moment dat je je zorgen begint te maken over de kosten van een bedrijf, de druk die het ervaart begrijpt, en je verwachtingen verlaagt omwille van het bedrijf, betaal je in stilte voor stagnatie en gebrek aan vooruitgang. Wees tegelijkertijd alert op stemmen die voortdurend ideeën promoten zoals "begrijp het bedrijf," "wees redelijk met het merk," of "wees niet te veeleisend." Deze argumenten klinken rationeel, maar in werkelijkheid verschuiven ze de verantwoordelijkheid van het bedrijf naar de consumenten. Ze normaliseren stagnatie en herformuleren legitieme onvrede als onvolwassenheid of onwetendheid. Dit is geen objectieve analyse. Het is emotionele conditionering. Het is een subtiele vorm van hersenspoeling. Vergeet één simpel feit niet: op het moment dat je betaalt, sta je al in de enige positie die ertoe doet. Of een bedrijf verbetert is zijn verantwoordelijkheid. Of jij tevreden bent is jouw recht. Verwar de twee niet.

Ik bezit toevallig een 12GB en een 16GB versie van de S25 Ultra. Laten we eens kijken. Met de toename van achtergrond-apps, zelfs als 12GB virtueel geheugen is ingeschakeld, kan de 12GB versie de geheugennood niet stoppen. Bovendien kan ik duidelijk voelen dat wanneer het geheugen krap is, als ik een geopende app open, er een "witte pagina" verschijnt. Dit is de prestatie van de app die opnieuw laadt, terwijl de 16GB versie dit probleem niet heeft. 16GB staat een hogere limiet van achtergrond-apps toe. Troost jezelf niet met de gedachte dat 12GB genoeg is. Ik weet dat je jezelf gewoon troost. Als je de keuze had tussen 16GB, zou je niet aarzelen.