Eğer daha gençseniz, şöyle tavsiyem var. Üniversiteye acele etme, eğer gerçekten o yolu istiyorsan ya da tıp ya da hukuk gibi özel bir şey için ihtiyacın varsa. Ergenlik yıllarınızı ve erken yetişkinliğinizi kullanarak egodan ötesinde kim olduğunuzu keşfedin. Kim olduğunuzu bile bilmiyorsanız, hayatta nasıl ilerleyebilir veya içindeki sessiz acıyı nasıl iyileştirebilirsiniz? Çoğu hayat, yıllarca tekrar edilen sorgulanmamış düşüncelerle şekillenen varsayımlar üzerine kuruludur. Hiçbir şeyi sorgulamadığınız için, sonunda başkalarının tasarladığı bir yolda yürümeye başlamışsınız. İçine dön. 'Ben' düşüncesinin kaynağını bul. Düşüncelerinin nasıl ortaya çıktığını gözlemle. Sorgulayın. Bir düşünce aklına geldiğinde, "bu kime gelir?" diye sorun. "Ben kimim?" sorusuyla oturun. Başkalarını takip etmeyin ve amaç, başarı ya da kimliğin peşinden koşmayın, bu açıkça görülmeden. Bedenin, zihnin, düşünce akışının ötesinde ne olduğunu fark et. Egonun gerçek doğanı görmezden gelerek elde ettiği her şey, er ya da geç acıya dönüşür. Gerçek kimliğinizi zihnin geçici arzularıyla değiştirmeyin. Arzusunun kökünü bul. Kim olduğunu sanki hayatın buna bağlıymış gibi keşfet, çünkü çok gerçek anlamda öyle. Gerçek Benliğini fark ettiğinde, hayat gerçekten başlayacak. Burada ve şimdi O Ol, ya da bu insan hayatı boyunca uykuda kal. Bunu gördükten sonra, egonun rolünü oynamasına izin verin. Bir amaç seçmesin, beceriler öğrensin, ihtiyacı olanı kazansın, illüzyonun tadını çıkarsın ve yol boyunca başkalarına yardım etsin. Manevi kitaplar okuyun. Her zaman meditasyon yapın. Mevcut kal. Egonun hareket etmesine izin ver, ama gerçek doğana bağlı kal. Hayatınızı farkındalık ve sevgiyle oluşturun, zorlama veya mücadele değil. Her şeyi kontrol etmeye çalışmayı bırak. Hayat senin içinden geçsin. ...