En yüksek merhamet, başkalarının sınırlarını ve kendi sınırlarını aynı anda anlamaktır. Başkalarının sınırlarını anlamak, anlamak demektir: sana iyi davranmak istemediği için değil, sahip olmadığı şeyi veremediği anlamına gelir; Seni bilerek incitmedi, kendi bilişi tarafından hapsolmuştu ve acını göremiyordu; Değişmek istemediğinden değil ama geçmiş onu yerinde sıkıştırdı ve hareket edemiyor. Kendi sınırlarını anlamak, sahip olmadığımı veremeyeceğimi ve farkında olmadan kontrolden çıkacağımı, eksik kalacağımı ve başkalarına zarar vereceğimi kabul etmek demektir. Bunu net bir şekilde gördüğünüzde, artık rahatlayacaksınız; hiç tatlı tatmamış birinin size şeker vermesini beklemeyeceğiniz, ışığı görmemiş birinin sizi karanlıktan çıkarmasını beklemeyeceğiniz, suda mücadele eden birinin karaya çıkıp sizi kurtarmasını beklemeyeceksiniz. Herkesin kendi sınırları olduğunu anlarsın, tıpkı senin de kendi sınırların olduğu gibi. Bu zamanda, başkalarına dağılmış beklentileri geri alıp kendi ellerine geri vereceksin. Tüm sorunları çözmenin tek yolu olduğunu göreceksiniz - içe bakmak. Dış dünya bunu asla kontrol edemez ve başkalarının bilişi, ritmi ve sınırlamaları onların ödevidir. Kontrol edebileceğin tek şey kendin, seçimlerin, eylemlerin, verebileceğin ve geri alacak şeylerin var. Başkalarını bırak ve aynı anda kendini de bırak.