😂 Dürüst olmak gerekirse, Chipmunk Singapur'da eğitim görmeden önce de öyle düşünmüştüm, ama durum tam olarak değil ya da tam olarak değil. Eğer üç-dört yaşında veya daha küçük bir çocuksanız, bu yaştan itibaren yurtdışındaki bir İngilizce ortamında İngilizce öğrenebilirsiniz ve İngilizcenin çok hızlı gelişebildiği doğrudur, ancak yaşlandıkça zorluk belirgin şekilde artar. Singapur'da, örneğin sincap okulunu alırsak, dokuzuncu sınıftan önce kabaca ana akım sınıflara, EAL ve PCS'ye ayrılıyor, ana akım sınıf ana İngilizce seviyesine ulaşabilen öğrenciler içindir, EAL temelde İngilizce dersleri sorun değil ama ana dilde hâlâ bir boşluk var, PCS ise tam olarak İngilizce öğretemeyen öğrencilerdir. (WIDA İngilizce değerlendirmesi tarafından belirlendiği gibi). Sincap Singapur'da beşinci sınıfta okumaya başladı, mülakat EAL'den zar zor geçti, EAL sınıfı A genellikle biraz daha kötü, sınav geçmezse notu PCS'ye düşürülür ve PCS genellikle sadece bir yıl sürer, geçmezse vazgeçer, A sınıfından bir seviye daha yüksek B sınıfıdır, sincap beşinci sınıfta B sınıfına geçer. A sınıfı genellikle İngilizce dersi almak zorunda kalır, her günün yarısı ana akım sınıfta, diğer yarısı İngilizceyi telafi etmek için, B sınıfında neredeyse hiç ek İngilizce dersi yoktur, %90 zamanın %90'ı ana akım sınıfta olur, ancak seçmeli dil sadece ana dili olabilir. Ama mesele şu ki, Sincaplar haftada yedi ek İngilizce dersi almak zorunda; bunlardan dördü çevrimiçi, her biri 40 dakika, ve üç çevrimdışı ders var, her biri iki saat, hepsi bire bir, ve Sincapların EAL'ın Class A'sından Class B'ye yükselmesi bir yıl sürdü. Altıncı sınıfta bile, PCS ve EA'nın A sınıfında hâlâ çok sayıda öğrenci var; yani tüm İngilizce öğretilen Singapur Uluslararası Okulu'nda birçok öğrenci var ve birçok öğrenci yıllardır EAL'ın B sınıfına girmemiş, ana akım dersleri ise hele bile. Singapur'da, G1'den G5'e (1-5. İlkokul) ek İngilizce desteğine ihtiyaç duyan öğrencilerin oranı yaklaşık %15 ile %30'dur ve her dönem ondan fazla öğrenci PCS'nin mezuniyet şartlarını karşılamadıkları için okuldan ayrılır. Bazı üst düzey öğrenciler veya güçlü aktif öğrenme yeteneğine sahip çocuklar dışında, çoğu sıradan öğrencinin kısa sürede dillerarası iletişim kurması zordur, ayrıca yurtdışındaki ayrımcılıktan bahsetmiyorum bile. Örneğin, Koreli öğrenciler Koreli öğrencilerle oynama olasılığı daha yüksek, Japon öğrenciler Japon öğrencilerle daha fazla etkileşim kurar, Çinli öğrenciler Çince konuşulan bölgelerdeki öğrencilerle daha fazla iletişim kurar, tabii ki Hintli öğrenciler ile Avrupalı ve Amerikalı öğrenciler de oldukça yakındır, ancak birinci sınıf genellikle Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki beyaz gruplar tarafından domine edilir. Ayrıca, saf İngilizce öğretimi "negatif birikimi" oluşturur; yani, ne kadar çok anlayamazsanız, alt sınıflarda anlayamadığınız şeyi o kadar az anlayamazsınız ve üst sınıflarda da daha da iyi anlayamazsınız, bu yüzden yurtdışında çalışmak, çok güçlü bir dil temeli olmayan öğrenciler için cehennem zorluğunun başlangıcıdır ve ne kadar çok anlamaya çalışırsanız, o kadar çok anlayamazsınız, dil alışkanlıkları, telaffuz ve profesyonel dil hepsi eşiklerdir. Ebeveynlerden teşvik olmazsa, ders dışında ekstra öğrenme olmazsa, çocuk iki ya da üç ay sonra çöker, bu durum okul yılı başladığında neredeyse her seferinde görülebilir, Singapur'daki Chipmunk öğretmenleri ve ben, öğrencilerin bir yıl içinde sorunsuz iletişim kurması nadirdir. Bugün bir veli-öğretmen toplantısı yaptım ve ayrıca İngilizce öğretmeni ile müdüre sincapın ne zaman EAL üretebileceğini sordum, temelde SLATE'de 5 ya da 6 puana ulaşmanız gerekiyor, 8 üzerinden 8. Genellikle, ana köklü olmayan öğrencilerin EAL'den mezun olması en az 3 yıl sürer. Ve öğrenciler için en zor şey dil bariyeri değil, dillerarası konuşmanın yarattığı psikolojik engeldir. Elbette, Kardeş Daewoo'nun Çin'de İngilizce eğitiminde bazı sorunlar olduğu sözüne tamamen katılıyorum, Sincaplar devlet okulunda ilk üç yıl İngilizce sınıfında ilk beşte yer alıyordu ve bu beş arkadaş ya uluslararası bir okulda anaokulundaydı ya da erken yaşta İngilizce öğrenmeye başladılar. Çin'de İngilizce'nin en büyük sorunu kelimeleri ezberlememek, fonetik transkripsiyon öğrenmek, bu model geri kalsa da, İngilizcenin temelini oluşturuyor, bu yüzden öğrenme kesinlikle kötü değil, ama öğrenme biraz daha yavaştır ve en büyük sorun ders kitabı ve ders kitabının arkasındaki eğitim amacı olmalı, Şanghay ve Singapur'daki sincap ders kitaplarını gördüm, dürüst olmak gerekirse, fark çok büyük değil, Şanghay'da öğrenilen tüm içerikler hayatınızı daha kolay hale getirmek için değil, sınav puanınızı yükseltmek içindir. Singapur'un ders kitapları bilgiyi anlamaya ve dünyaya İngilizce üzerinden ulaşmaya daha yatkındır. Nasıl denilecek, Çince ders kitapları daha çok sözlük modeli gibidir; kelime dağarcığını, dilbilgisini ve standart cevapları vurgular. Singapur'un ders kitapları ise daha çok okuma kalıpları gibi, anlama, ifade ve pratik uygulamayı vurgular. Sözlük modeli mutlaka yanlış değildir ve temeli atmak için uygundur, ancak bu aşamada uzun süre kalırsanız, İngilizce sadece sorular yapacak ama uygulamalı olmayacak olur. Okuma modu, İngilizceyi bir araç olarak kullanmaktır; bu genellikle hayat iletişiminde, bilgi ediniminde ve hatta gelecekteki akademik ve profesyonel kelime dağarcığı anlayışında daha doğaldır. ...