GTC'ye katılmak hayatında bir kez yaşanan bir deneyimdir. GTC'ye ilk kez şahsen katılabildim. Bunu şöyle hayal etmelisiniz: mekanın çevresindeki tüm sokaklar kapalı; şehrin yarısının bir NVIDIA etkinliğine dönüştüğü hissi var. Akşamları insanlar duyduklarını tartışmak için toplanıyor; gün boyunca, sayısız atölye ve konferans düzenleniyor, arada Lenovo, AWS, Azure, Mercedes, Coreweave ve daha birçok şirket gibi birçok şirket - temelde "Y" ile herhangi bir şekilde ilgilenen herkes ve herkes yer alıyor. Tüm GTC, tam anlamıyla stadyumlarla dolu bir arenada başladı (hatırladığım kadarıyla 20.000 kişi), seyirciler Jensen Huang'ın sözlerini büyülenmiş şekilde dinledi. Açılış konuşması epik bir nota ile başladı ve melodik bir süsle sona erdi. Arada, katılımcıların Jensen ile doğrudan soru-cevap sırasında etkileşime girebildiği oturumlar vardı - soruları onun kendine özgü mizahıyla yanıtladı. Tüm günü harekette geçiriyor, yeni ve ilgi çekici insanlarla tanışıyor, sayısız ilgi çekici sohbetlere katılıyor ve - sabahtan akşama kadar - konuya derinlemesine dalıp gelecekle mücadele ediyorsun. Yarın saat 9:00'da NVIDIA'dan Kris Briski ile bir görüşme planlandı; bunu daha birçok etkinlik takip edecek ve Cuma günü—ilk kez—FSD (Tam Kendi Kendine Sürüş) arabasıyla havaalanına yavaş bir yolculuk yapacağım. Ancak hâlâ söyleyebilirim ki, GTC deneyimi tamamen bunaltıcı oldu. Hâlâ her şeyi sindirmek için zamana ihtiyacım var ve ardından tam bir özet yazacağım. Ama burada yaşadıklarım beni bile şaşırttı. Bu, etkinliğin *histi* - benzersiz karakteri - genellikle futbol maçları veya büyük spor etkinlikleriyle ilişkilendirilen bir şey: o hissedilir coşku ve heyecan hissi. Bunu bir teknoloji konferansında hiç beklemiyordum ve üzerimde derin bir etki bıraktı. Bu arada: Mayıs ayında Kaliforniya'ya döneceğim ve Google I/O'ya katılacağım - ve her şey plana uygun giderse, bu arada bu Nisan ayında Pekin'e de uğrayacağım. Ama zamanı geldiğinde sana anlatacağım.

Not: Gerçek şu ki, tüm profesyonel influencerlar ve gazetecilerle birlikte bazen kendimi amatör gibi hissediyorum. Ama neyse - herkes küçük başlar, değil mi? :)