Ortak imza atıyorum: "Bir zamanlar Twitter'da (çevrimiçi) gördüğünüz şeyin aslında en gerçek... Çok seçkin birkaç kişi arasında hâlâ bir dereceye kadar doğru... Ama bir anlamda yerin büyük bir kısmı bir kanalizasyon gibi... Anti-gerçekliğin bir eğlence evi. Aslında twitter'ın eski teorisinin öldüğünü görme sürecinin başındayız. Bu bir tür demokratik teoriydi ya da belki de herhangi bir "yerleşik kuruluşa" şüphe uyduran popülist bir teoriydi. Ama bazı beyin hücreleri olanlar için biraz ölüyor, çünkü onlar elitizmin mantığını temelde yeniden öğreniyorlar." Özellikle çevrimiçi sağ içinde, yoğun bir histeri, öğrenilmiş çaresizlik, mızmızlanan felaketler, suçlamaların dışa çıkarılması görüyorum - her şey her zaman başkasının suçu, herkes doğuştan hakkı elinden alınmış, mirastan mahrum edilmiş dahi bir aristokrat, tek başına durumu gören (ama hiçbir şey gerçekleştiremeyen). Son derece kendini beğenmiş ve sıkıcı. Tamamen acınası.