Her şeyden önce, ben bir öğrenciyim. Akademik anlamda değil. Akademik yönelmedim. Lise diplomamı bile almadım (gecikmiş cezalar, uzun hikaye). Ama bu beni öğrenmemden hiç alıkoymadı. Çoğunlukla gözlemleyerek. En iyi bilgiyi dinlemekten buldum.... Gerçekten içinde bulunduğun odaları, rüzgarı, kulaktan kulağa çırpınan içsel düşünceleri dinlemek. Burada öğrenilecek çok şey olduğunu düşünüyorum. Bu yüzden her şeyi gözlemlemeye çok zaman harcıyorum. Herkes çok zeki ve yetenekli. Sınırları zorlamak. Görselleri zorlamak. Olasılıkları zorlamak. Öğrenilecek çok şey var. Ve öğrenilecek çok farklı insan var. Bu yüzden gözlemliyorum. Ve umursuyorum. Şimdi bu sonraki bölüm biraz garip gelebilir ama hepinizi düşünüyorum. Muhtemelen olması gerekenden çok daha fazla. Benim için, esir bir izleyici... Bu hayal. Yaptığım işleri deneyimlemeye sizi nasıl davet edebilirim? Sizi içeri getirecek rayları nereden yapabilirim... ve seni içeride tutmak mı? Bu yüzden takıntılıyım. OE metasının sanatçıların fazla vaat verdiğini ve beklentileri düşük yerine getirdiğini izledim. İnsanların ağ tokenlarını güvence altına alıp gelecekteki düşüşleri kaçırdığını hayal kırıklığıyla izledim. Bütçeme uygun olmayan sanatın kenarında FOMO hissettim. Sanata olan ortak tutku etrafında birleşen bir topluluğun sevgisini hissettim. Geçmişte ne işe yaradı? Şu anda ne çalışıyor? ...