Birçok paradoksun olduğu bir aşamaya giriyoruz Yapay zekanın eğitim için kullanabileceği yüzeysel veri tükendi, aynı zamanda daha fazla veri yaratılmamış ve veri hiç daha az değerli olmamıştı. İnsan davranışı kendisi asimetrik bir dinamiğe dönüşmüştür; doğal davranış, verinin biriktiği yerden uzaklaşır ve kalan davranış sadece bileşik desen uyumudur. Sistemik boşlukları kendi çıkarım değeri için artıran birçok arbitraj katmanı var ve geri bildirim döngülerinin sonunda yaklaşmak onları daha da artırıyor. İnsan verisi daha değerli hale geldi, azalmadı, ama aynı zamanda şekillendirici insan kısmı dijital sistemlerdeki çıkarımla nasıl etkileşime girdiği konusunda tamamen ele alınmadı - veri zorunlu insan değil, sadece insan olarak üretilen ve insan olduğu varsayılan bir şey (cihaz, tanımlayıcı ya da tanımlayıcı oluşturma yok) sistematik olarak çıkarımdır (ve sistem olarak kendi önerilerine karşı birleşirler). Yapay zeka verilerin çoğunu üretiyor ve davranış, görsel, video, belgelerle desen eşleştirmesinde daha iyi hale geliyor. Bu yüzden kaçış hızını kesiştiriyoruz ve negatif bir geri besleme döngüsü elde edilir Yapay zeka, insan olarak eğitim alacağı girdiler olan verileri üretmeye kendini eğitiyor Gerçek, biçimleyici, insan davranışı giderek ayırt edilebilir veri üreten araçlardan uzaklaşır ve kalan yüzey bileşikleri limon pazarı olarak oluşturur; bu da sonuç çıkarımın kendisinden kaynaklandığı azalan ele alınmamış ilkeleri/temelleri artırır ve arbitraj artıyor, çünkü insan başına birey (görev) değeri azalırken, dijital sistemlere ve birbirleriyle insan bağlantısının daha geniş değeri (tüm değer, katmanlar ayrılmış olsa bile, insan eyleminden türetilir - değer, insanların ne yapabileceğinin gerçek bir yapısıdır [boşluğu doldurun]) Teknolojinin insanları ölçtüğü bir öneri çözüm değildir, hepsi yanlış anlaşılan ilk ilkeler üzerine kurulu ve tanımlanabilir paradokslardır / aslında kendi sözde şekillerine karşı birleşir

Yıllardır aynı şeyi söylüyorum ama yavaş yavaş olacağını söylemeyi bırakıp anlamımı değiştirip bunun olmuş ya da olmaya devam ettiğine göre ayarlamak zorunda kalıyorum

Çalışan bir [teknoloji bizi ölçüyor] yaklaşımı yok. Teknoloji bir kanal olabilir, ama göz, el, biyometrik veya tanımlayıcı tarama gibi yüzlerce yaklaşımın hiçbiri kesinlikle çözüm değildir ve sonunda kendilerine olmadıkları şeyler olarak adlandırmaya başlar Bu yaklaşımların birçok bariz ve ince paradoksu var, ancak gerçek şu ki, [Tech Measuring Us] sadece mümkün olmayan ve bilim kurgu sınırına yakın olan hiper-distopik bir dünya olabilir

Dijital merkezi hakem ve tüm hükümetten oluşan bir grup, kelimenin tam anlamıyla her fiziksel alanda kameraları varsayarak, şu anda mümkün olmayan şeyler için donanımda çok kat artış varsayılır. Ve güç yasaları, asimetri, oraya ulaşmaya çalışırken daha da artıyor. ki sonuç ile ilgili varsayımları nihayetinde alt eder Tek cevap insan. Ve buradaki zor olan şey, bu gerçeğin teknolojiyle nasıl etkileşime girdiği. İster etkilese de, tek geçerli yol budur - ve eğer olmazsa, insan koordinasyonu için genel oyun teorilerinin bileşik gerileme durumuna devam ederiz - zaten arkadaşlarınızla bir grup oluşturabilir ve bunun onlar olduğunu koordine edebilirsiniz. Bu etkinliğe sahip bir internet (birbirine bağlı ağ) olmadan, güç yasaları aynı şekilde uygulanır yani kalıcı alt sınıf meme, ama para için değil