Son zamanlarda aklıma gelen bir şey refleksiflik. Özellikle, Trump'ın "piyasayı kontrol etme" yeteneğiyle ilgili piyasa psikolojisine entegre edilmiş gibi görünen refleksiflik. Refleksivlik şulardan kaynaklanır: 1. Trump'ın "piyasaları konuşmaya" olan (aşırı) güveni, istediği yere ulaşması. [Aşırı özgüven diyorum çünkü Tarifeler sırasında işe yaradı, orada tek taraflı kontrolü var] 2. Piyasanın Trump'ın bunu sürdürme yeteneğine olan (aşırı) güveni. Bunun ne kadar köklü olduğuna bir örnek olarak, @KobeissiLetter "Trump Müzakere Oyun Kitabı"nı 1,5 milyon takipçisiyle rutin olarak "bilimsel bir yöntem" gibi paylaşıyor. Peki refleksifiklik tam tersine işe yararsa ne olur? Piyasalar, tek taraflı tarife düzenlemelerinin, giderek II. Dünya Savaşı gibi görünen dönemde küresel petrol arzını yönetmekle aynı şey olmadığını fark ederse ne olur? Refleksivlik her iki yönde de işe yarar.