Çevrimiçi olmakla ilişkim garip. Bisikletlerin çimleri dağıttığı bir dönemde büyüdüm ve sokağa çıkma yasağı sokak lambalarıyla işaret edildi. Koridorda bir telefon duruyordu. Babamın ofise dönüştürdüğü bir depo dolabında eski bir Macintosh bilgisayar vardı. İkisi de beni pek ilgilendirmedi. Dünyadan yaramazlık istiyordum. Çevrimiçi olduğumuzda grup etkinliğiydi. Bir grup bilgisayarın başında oturuyor. (Çocuklar her yerde yaramazlık bulur) O zaman AIM Messenger, okuldan sonra okul arkadaşlarıyla sohbet etmek. "Grup sohbeti"nin yeniliği. MySpace. Facebook. Ve tam da öyle internet geldi. İnsanlığı birbirine bağlamak için oluşturulmuş raylar. Aynı dönemde hayatım değişti. Bir kamera aldım ve yavaş yavaş bu internete katkıda bulunmaya başladım. Blogspot. Tumblr. Instagram. ...