Li Mu, Zhao devletinin kuzey sınırını, Xiongnu'nun karşısındaki bölgeyi korudu. O zamanlar son derece korkak görünen bir şey yaptı, yani savaşmamak. Her gün, askerleri ödüllendirmek için sığır ve koyunlar kesiliyor, okçuluk, binicilik ve formasyon eğitimi alınıyordu, ancak ölüme kadar savaşmadılar. Xiongnu geldiğinde kapıyı kapattılar ve Xiongnu ayrıldığında pratik yapmaya devam ettiler. Bir yıl, iki yıl, birkaç yıl. Kral Zhao artık dayanamadı, bu kişinin çukurda olduğunu düşündü ama işgal etmedi, bu yüzden general oldu. Yeni generaller çok cesurdu ve Xiongnu geldiklerinde bunu yaptı; her gün küçük ölçekli temas savaşları verdiler, kayıplar ve karşılıklı kayıplarla, yorgun ve utanç içinde. Mümkün değildi, bu yüzden Li Mu'yu tekrar davet etti. Li Mu her zamanki gibi geri döndü ama yine de savaşmadı. Askerleri eğitmeye devam edin ve kapıyı kapatmaya devam edin. Xiongnu yavaş yavaş rahatladı, bunun küçülmüş bir kaplumbağa olduğunu düşündü. Sonra Li Mu bir hamle yaptı. Sadece bir kez. Xiongnu'dan yüz binden fazla süvariyi yok etti. Xiang Qiao'yu yok etti, Donghu'yu yendi ve Linhu'yu boyun eğdirdi. Kuzey Sincan on yıldan fazla süredir istikrarlı durumda. Savaşmazsan iş biter, Bir savaş kararlaştırıldı. Silahlar tehlike silahıdır ve savaş ahlaki ihlal eder, bu yüzden kesinlikle gerekli olduğunda kullanılmalıdır. Savaşın amacı asla bir savaşı kazanmak değildir, savaştan sonra barışçıl olmak ve tekrar savaşmaya gerek yoktur. Yüz oyun kazanıp mücadele etmeye devam etmek zorunda kalırsanız, ne kazanırsınız? (Yazar Zhou Zhewu)