Çoğu erkek şefkate o kadar aç ki, her kadınsı varlığı bir nimet olarak adlandırırlar, hatta bu varlıklar ruhlarını sessizce yiyip keserken. Tanrı ve rüzgar altında yalnız bir gece geçirmekten daha iyi, yemek masasının karşısından yavaşça öpülmeyi tercih ederler. Ama ruhunda hâlâ kutsal şiddet olan bir adam, açlık ile korozyon arasındaki farkı bilir. Dişlerimde soğuk ve tüm siyah gökyüzü kaburgalarıma yaslanmış, sessizliğim bile bana ait olmayacak kadar sessizliğim kalana kadar içimdeki dünyama sızan bir kadının yanında yatmaktansa, bir çatının kenarında uyumayı tercih ederim