Uzay Veri Merkezleri: Önerilen ilk nesil veri merkezi uydularının kitle bütçesine birkaç hafta boyunca dalış yaptık. Bu inanılmaz derecede açıklayıcı oldu. Birincisi, bu fikre başlangıçta neden biraz tereddüt duyulduğu çok daha mantıklı. Starlink uyduları açık ara en fazla yüzey alanına sahip olan uçuş mirasına sahiptir. Yani satcom yük mimarisi varsayılan "uydu böyle görünmeli" şekline dönüştü. Gerçekte, analizden çok farklı varlık sınıfları ortaya çıkmıştır. Bu muhtemelen uzay aracı üreticileri için sürpriz değil, bu yüzden havacılık mühendisleri buna gülecek, ama yatırım topluluğunda başlangıçta neden bu kadar çok sürtüşme (veya basitleştirme) olduğunu açıklıyor. Basitçe söylemek gerekirse, SatCom'dan Compute uydularına geçiş, sinyal yönlendirme mimarisinden termodinamik mimariye geçiştir. Temelde bu mimari hamle, güç üretim yoğunluğu, hesaplama kapasitesi ve termal reddetme arasında üçgen bir darboğaz dengesini ortaya koyuyor. Hassasiyet analizinde öne çıkan en ilginç şeylerden biri, silikon çalışma sıcaklığının genel güç yoğunluğu için ne kadar önemli hale gelmesidir. Elon bunu 6 haftadan fazla önce belirtmişti ama sonunda bunu destekleyecek ve açıklayacak sayılara sahip olmak güzel. Tüm bunlar şu ki, "Starthink"in ilk versiyonunun ~50kw/ton olması muhtemel olduğunu ve V2 "Starthink"in ~100kw/ton gücüne ulaşabildiği, her Starship fırlatma başına MW çalıştırabileceğini düşünüyoruz. Açıkça zaman çizelgesini tahmin etmek zor olacak, ancak 2030'dan önce Dünya yörüngesinde hesaplama GW'leri görmek kesinlikle olası sonuçlar setinde. Tam analiz burada.