Amerikalıların yaklaşık yüzde 70 ila 75'i hayatında hiç tutuklanmıyor. Diğer yüzde 20 ila 25 kişi ise genellikle küçük bir sebep için bir kez tutuklanıyor. Tutuklamaların neredeyse tamamı, özellikle şiddet suçları için, nüfusun yaklaşık yüzde 5'inden geliyor. Eğer bu insanlar sonsuza dek bir kafese atılır ve unutulursa, geri kalanımız huzur içinde yaşayabilirdik. Bu bir gerçek. Suç sorununu, neredeyse tamamını, neredeyse tamamını işleyen küçük bir azınlığı tutuklayarak çözebilirsiniz. Bunun yerine, onları sokaklarda dolaşmaya, sürekli halka geri vermeye ve öldürmelerini, tecavüzünü ve yıkımlarını çaresizce izlemeye izin veriyoruz, oysa dünyada kimse bu sistemin neden mantıklı, adil, ahlaki ya da adil olduğunu açıklayamıyor.

Kimsenin yüzleşmek istemediği gerçeği, bazı insanların, küçük bir azınlığın medeni toplumda yaşayabilmesi. Bunu asla yapamazlar. Reform edilmeyecek ya da rehabilite edilemeyecekler. Üretken vatandaşlar haline gelmeyecekler. Onlar için mutlu bir son olmayacak. Ya bu gerçekle yüzleşip buna göre başa çıkabiliriz ya da onlarca yıldır yaptığımız gibi, 25 yaşından önce 10 kez tutuklanmış bir adamın bir gün sihirli bir şekilde kendini yeniden şekillendirip eşi, üç çocuğu ve her ay zamanında ödediği ipoteği olan bir iş adamı olabileceği bir hayal dünyasında yaşamaya ısrar edebiliriz. Bu hayal uğruna binlerce insan öldü. Bütün şehirler bunun yüzünden yaşanmaz hale getirildi. Anlatılmamış sefalet ve yıkım, hepsi kimsenin gerçekten inanmadığı bir yalan için hizmet ediyordu.

Bazı kişiler, bu planın pratik olmadığını çünkü hapishanelerde yeterli alanımız olmadığını söylüyor. Bir diğer seçenek ise bu insanlarla ilgilenmek için idam takımları kurmak olurdu. Bu seçeneği sevmiyorsanız, sanırım daha fazla hapishane inşa etmeliyiz ya da ceza kolonileri geri getirmemiz gerekiyor. Bunu yapmanın birçok yolu var.