Eğer 75 yaş ve üzeri ebeveynleriniz varsa, lütfen bunu dikkatlice okuyun. O yaşta, onlarda sessizce bir şeyler değişmeye başlar. Bedenleri yavaşlar, enerjileri azalır ve bir zamanlar anladıkları dünya, yetişemeyeceklerinden daha hızlı hareket etmeye başlar. Birlikte büyüdükleri insanlar yavaş yavaş ortadan kayboluyor, arkadaşları azalıyor, güçleri eskisi gibi değil ve bir zamanlar sorumluluk dolu olan ev yavaş yavaş sessizleşiyor. Birçoğu görünmez hissetmeye başlıyor. Aynı hikayeleri tekrar edebilir, aynı soruları sorabilir, küçük şeylerden şikayet edebilir ya da eskisinden daha hassas olabilirler. Birçok insanın inatçılık olarak yorumladığı şey genellikle yalnızlıktır. Görünüşte rahatsızlık bazen korkudur. Yavaş yavaş hayatın son bölümlerine girdiğini fark ediyorlar. O aşamada, artık bize para için değil, varlık için ihtiyaçları var. Kısa bir telefon görüşmesi düşündüğümüzden daha fazla anlam ifade eder. Onlarla oturup daha önce defalarca duyduğumuz hikayeleri dinlemek, düşündüğümüzden daha fazla anlam ifade ediyor. Bir şeyleri unuttuklarında sabırlı olmak, anladığımızdan daha fazla şey ifade eder. Bir gün telefon çalacak ve hepimizin kaçınmaya çalıştığı haber olacak. O gün geldiğinde, peşinden koştuğun para hâlâ orada olacak, katıldığın toplantılar devam edecek, ama onlarla bir kez daha oturma fırsatı sonsuza dek kaybolacak. Eğer ebeveynleriniz 75 yaş ve üzerindeyse, siz onlarla ödünç zamanında yaşıyorsunuz. Akıllıca kullanın.