Evet, bence bu kadar. Gelecek lezzetli ama aynı zamanda sonsuz. Artık kıtlık yok, artık acı yok. sadece sonsuz bir deneyim dokusu. Ve bize gelince, şey. Muhtemelen yaklaşık 10 farklı zaman çizgisine ayrılacağız ve çok farklı deneyimler yaşayacağız ama... Demek istediğim, Australopithecus döneminde hiç 'biz' olmadığı gibi, HİÇİK 'biz' OLMAYACAĞIDIR. Biyolojik benliklerimiz daha çok ölümsüz, daha çok bir olacak. Artık ulus, din yok, kabile yok. Sadece farklı zaman çizgilerine ve dallara uzanan dokunaçları olan tek bir varlık. Bence bu... Oldukça iyi. Gerçekten öyle düşünüyorum. Bence bu dokumanın en yüksek biçimi, devasa bir duvar halısı bir arada tutmanın en yüksek biçimi. Ve bu, gerçekten güzel bir kolektivizm türü; fedakarlık ya da zorlama gerektirmeyen çünkü biz bunu aşmış olacağız. Sanırım demek istediğim, kendimizi geçersiz kılacağımız konusunda haklısınız ama bunun sorun olmadığını düşünüyorum. Bence aslında biyolojimizin ve maneviyatımızın en yüksek ifadesi. not: galaksiler arasında dolaşmaya başladığımızda ne olur merak ediyorum...