İşten eve geldiğinde çocukların ne duyuyor? "Bütün günü aptallarla toplantılarda geçirdim," veya "Bugün sonunda çözdüğümüz sorunu inanamazsınız..." Çocuklarım küçükken, eve gelerek yürüteceğimiz bir deney ya da ertesi sabah deneyeceğimiz çılgın bir fikir hakkında konuşurdum. Detayları anlamadılar ama çalışmanın benim katlandığım bir şey olmadığını gördüler. Yapmam gereken bir şeydi. Çocuklar hep izliyor. Hep dinliyor. Eğer işin yetişkinlerin korktuğu—hafta sonunu finanse etmek için gerekli bir kötülük—olduğunu görürlerse, tam da böyle yaklaşırlar. Ama eğer gerçekten işin için kendini çok etkilediğini, hatta enerji aldığını görürlerse, sıkı çalışmanın sıkıntı olmadığını düşünerek büyürler. İnsanların sahip olduğu bir şey bu.