Son birkaç ayda kaç kişinin silinmesine hâlâ biraz şaşırıyorum. Eski sohbetlerimi kaydırdığımda, sanki terk edilmiş bir kasabada yürüyormuşum gibi. Çoğu "rotasyon yapmadı" ya da "ara vermedi". Sadece patladılar. Kapalı pozisyonlar, kapalı başvurular, tam gerçek hayatta kaldım. Ve anlıyorum. Piyasa sadece para almıyor, dikkat de gerektiriyordu. Özgüven gerektiriyordu. İnsanlar %30 kayboldukları için ayrılmıyor. Sıkıntı artık değer hissettirmediğinde ayrılıyorlar. Garip olan, $ETH yaklaşık 1.8k civarında olduğu ve hâlâ enerjinin canlı olduğu dönemleri hatırlıyorum. Daha fazla likidite, daha fazla deney, gerçekten bir okuma yapmaya çalışan daha fazla insan. Şu anda yanmış bir tarla gibi hissediliyor. Aynı yüzler. Herkes savunmada. Oksijen yok. Eğer hâlâ buradaysanız, ironik olmayan bir şekilde tebrikler. Zaten silinmeyen küçük bir %desiniz. Bu, çok daha az rekabetle beceriler geliştirebileceğiniz döngü kısmı. Bir niş bulun. Eşyaları gönder. Bir konuda iyi ol. Çünkü piyasa tekrar yeşile döndüğünde, şimdi aktif kalanlar sonra hep "şanslı" görünüyor.