Bu gazeteyi ilk kez inceleme şansı buldum. Bu makale gerçekten harika. Otomasyonun artması ve insan zekasının devam eden öneminin sonuçlarını, maliyet-otomasyon ile maliyet-doğrulama arasındaki boşluk olarak kesin tanımlayan başka bir AGI sonrası ekonomi makalesi görmedim. Dikkatimi çeken iki şey var. İlki bu döngü: > uzmanlar ajanları denetlediğinde, düzeltmeler, etiketler ve "nasıl yapılır" bilgisi üretirler. Bu, eğitim verisi/araç olarak yakalanıyor ve otomasyon maliyetini azaltıyor. > otomasyon ucuzlaştıkça, firmalar insanları ajanlarla değiştiriyor. Bu da özellikle giriş seviyesi roller için insanlara olan ihtiyacı azaltıyor. > daha az deneyim biriktiğinde, toplumda daha az yetenekli doğrulayıcı bulunur ve doğrulama daha pahalı hale gelir. > artık maliyet otomasyonu ile doğrulama maliyeti arasındaki fark artıyor, yani ajanlar insanların güvenilir şekilde denetleyemeyeceği alanlarda (kör noktalar) çalışabiliyor. > o kör noktalarda insanlar sıkı düzeltici geri bildirim veremez. Ajanlar ölçülebilir proxy'leri optimize etmeye devam eder ve davranışlar gerçek insan niyetinden uzaklaşabilir. İkinci dikkat çeken şey ise "hizmet olarak sorumluluk" kavramı. Temelde, bir tedarikçi tarafından herhangi bir ajanı görevlendirmesinin, eğer temsilci belirli şekillerde zarar / kayıp / hukuki sorun yaratırsa, satıcının (belirli bir sınıra kadar) ödeme yapması gibi bir sorumluluk olduğu belirtilir. Yani müşteri sadece yazılım değil, telafi edilmiş bir sonuç satın alıyor. Bu temelde şirketleri, ajanların kullanıcıyla uyumlu olmaması riskini içselleştirmeye zorluyor. Bu sorumluluk hizmeti kavramını çok seviyorum çünkü @eigencloud platformumuzun tüm tezi kesinti ve sigortaya dayanıyordu. @eigencloud üzerinde dağıtılan herhangi bir hizmet stake edilmek üzere tasarlanmıştır ve hizmet kullanıcıya zarar verirse, hizmetin payı kesilir ve kullanıcı bazlı tazminat edilir. Kullanıcının ön satın alma aşamasında. Herkese bu makaleyi okumasını şiddetle tavsiye ederim!