Etrafımdaki herkes hedeflerinin peşinden koşmak ve yaşam amaçlarını yerine getirmekle meşgulken, ben hiçbir şey yapmadan yalnız kalırken ve sadece düşünürken en mutlu oluyorum :-)

Ama etrafımdaki insanlar kaybolduğunda, o zaman bir şeyler yapma dürtüsü hissediyorum. Garip dinamik, en hafif tabirle :-)