Najwyższa forma współczucia polega na jednoczesnym zrozumieniu ograniczeń innych i swoich własnych. Zrozumienie ograniczeń innych oznacza, że rozumiesz: on nie chce cię skrzywdzić, ale nie może dać ci tego, czego nie ma; on nie rani cię celowo, ale jest uwięziony w swoim własnym postrzeganiu i nie widzi twojego bólu; on nie jest niechętny do zmiany, ale przeszłość przytrzymała go w miejscu, uniemożliwiając ruch. Zrozumienie swoich ograniczeń oznacza przyznanie, że również nie mogę dać tego, czego nie mam, również mogę stracić kontrolę, być w niedoborze i również mogę nieświadomie ranić innych. Kiedy dostrzegasz tę prawdę, czujesz ulgę, nie oczekujesz już, że ktoś, kto nigdy nie próbował słodyczy, da ci cukier, nie oczekujesz, że ktoś, kto nie widział światła, wyciągnie cię z ciemności, nie oczekujesz, że ktoś, kto walczy w wodzie, uratuje cię na brzegu. Rozumiesz, że każdy ma swoje ograniczenia, tak jak ty masz swoje. W tym momencie cofasz oczekiwania, które rozproszyły się na innych, i odkładasz je z powrotem do siebie. Odkrywasz, że jedynym sposobem na rozwiązanie wszystkich problemów jest szukanie wewnątrz. Świat zewnętrzny nigdy nie może być kontrolowany, postrzeganie, rytm i ograniczenia innych to ich lekcje. Możesz kontrolować tylko siebie, swoje wybory, działania oraz to, co możesz dać i co musisz cofnąć. Odpuść innym, a jednocześnie odpuść sobie.