Przeczytałem wiele absurdalnych komentarzy i podsumowując, można stwierdzić, że życie ludzi z Azji Wschodniej jest pełne traum, a oni przez całe życie poszukują różnych form walidacji. Jako dzieci muszą dobrze się uczyć, aby być chwalonym przez rodziców, co oznacza, że są kochani. Po dorosłości muszą zarabiać pieniądze i mieć dobrą pracę, aby być uznawanymi przez społeczeństwo, co również oznacza, że są kochani. Teraz stało się to, że muszą znaleźć kogoś, kto zechce się z nimi ożenić, aby być uznawanym za wybitnych, a nie „wadliwych”. W moim oryginalnym tekście rzeczywiście wspomniałem o wielu zewnętrznych warunkach, które są obiektywne. To nie są powody, dla których nie mogą wejść w związek, ale brak związku nie oznacza, że nie są wystarczająco wybitni, ani że nie są kompletnymi jednostkami. Muszą być wybierani, aby udowodnić swoją wartość i znaleźć swoje ulubione miejsce. Taki sposób myślenia jest sam w sobie smutny.