Nasz niedawny preprint dotyczący amplitud gluonowych wzbudził wiele dyskusji, więc chcę podzielić się historią związaną z tym tematem — w tym tym, jak AI pomogło rozwiązać problem, który dręczył nas przez rok. Będę również prowadzić wykład publiczny na Harvardzie w tym tygodniu. Szczegóły na końcu.

Około rok temu światowi eksperci w tej dziedzinie, Alfredo Guevara (IAS), David Skinner (Cambridge) i Andy Strominger (Harvard), zdali sobie sprawę z czegoś zaskakującego: amplitudy pojedynczo-ujemne nie powinny być dokładnie zerowe, mimo argumentów w niektórych podręcznikach, które są sprzeczne (mają lukę, gdy cząstki są kolinearne). Pytanie brzmiało: jakie powinny być te amplitudy?