Najpotężniejszym językiem programowania przyszłości nie jest C++ ani Python. To angielski. Jensen Huang: „Dlaczego programować w Pythonie? To dziwne.” Nie będziesz już pisać kodu. Będziesz opisywać, czego chcesz. Jeśli wynik nie będzie poprawny, nie będziesz debugować. Po prostu powiesz mu, żeby naprawił się sam. Bariera do kontrolowania komputerów zbliża się do zera. Przechodzimy od składni do intencji. Nie musisz wiedzieć, jak napisać skrypt, aby zmodyfikować system. Musisz wiedzieć, jak wyjaśnić, co powinno się wydarzyć. Huang: „Angielski to najlepszy język programowania przyszłości.” Inżynieria promptów to po prostu jasna komunikacja z nową publicznością. To, jak rozmawiasz z ludźmi i jak rozmawiasz z maszynami, staje się tą samą kompetencją. Jeśli potrafisz jasno wyrazić, czego potrzebujesz, jesteś deweloperem. Jeśli potrafisz udoskonalać przez rozmowę, możesz wprowadzać produkty na rynek. Programista jest przestarzały. Orkiestrator jest wszystkim. Umiejętność nie polega już na składni. To jasność. Wiedza o tym, co zbudować, jak o to poprosić i jak kierować, aż będzie dokładnie tak, jak trzeba.