Cokolwiek oznacza Sztuka Umowy, Starmer właśnie osiągnął jej przeciwieństwo: Wielka dyplomatyczna przygoda Keira Starmera w Pekinie była odpowiednikiem w relacjach międzynarodowych wymiany rodzinnego srebra na kilka kuponów rabatowych i darmową wycieczkę do Disneylandu w Szanghaju. Wielka Brytania oddaje zgodę na największe w Europie centrum szpiegowskie - rozległą mega ambasadę umiejscowioną w samym sercu Londynu, praktycznie z widokiem na Tower i kilka dość wrażliwych kabli danych. A w zamian? Chiny łaskawie zgadzają się opóźnić sprzedaż kilku części zamiennych do silników zaburtowych dla gangów przemytniczych (bo nic nie mówi "zatrzymywanie łodzi" jak grzeczne proszenie przemytników, by poczekali trochę dłużej na naprawy silników). Tymczasem Wielka Brytania zdobywa: > Cła na whisky obniżone z 10% do 5% - tańszy szkocki dla chińskiego rynku, co pomaga zagłuszyć ich smutki, biorąc pod uwagę stan chińskiej gospodarki > Bezwizowy wjazd dla Brytyjczyków do 30 dni - w końcu możemy przeskoczyć do Pekinu na weekend bez papierkowej roboty, uciekając z państwa inwigilacyjnego, gdzie można zostać aresztowanym za tweety, do miejsca, gdzie można zniknąć na zawsze za tweety > Studium wykonalności dla umowy handlowej w zakresie usług - dyplomatyczna wersja "może pomyślmy o umówieniu się na randkę." To jak analiza SWOT Lagarde na temat tego, jak uczynić Europę silniejszą > I 12 całych memorandum porozumień - tak, to prawda, dokumentacja na wszystko, od bezpieczeństwa żywności po zieloną energię. Naprawdę rzeczy, które mogą zrewolucjonizować gospodarkę. Odważny ruch, Sir Keir - dziękujemy za wymianę brytyjskiej suwerenności i bezpieczeństwa na ulgę celną na szkocką whisky, łatwiejsze wakacje i obietnicę, że źli ludzie mogą nie dostać części do łodzi tak szybko.