Rzeczywisty obraz struktury, w której łączy się płynne stakowanie i dostępność danych w natywnych aktywach Bitcoina @Lombard_Finance , @nubit_org , @MezoNetwork Ten artykuł wyjaśnia, jak natywne aktywa Bitcoina są wykorzystywane i weryfikowane poprzez płynne stakowanie i warstwę dostępności danych. Bitcoin był tradycyjnie używany jako środek płatniczy i przechowywania wartości, a ostatnio pojawiły się przypadki jego wykorzystania jako zabezpieczenia w zewnętrznych systemach oraz punktu odniesienia dla bezpieczeństwa. W tym kontekście równolegle stosowane są pochodne aktywa płynnego stakowania oparte na Bitcoinie oraz technologia dostępności danych do weryfikacji stanu tych aktywów. Przykładem płynnego stakowania Bitcoina jest LBTC od Lombard. LBTC to token wydawany po zdeponowaniu Bitcoina 1:1, a zdeponowany Bitcoin jest wykorzystywany do zapewnienia bezpieczeństwa zewnętrznej sieci proof-of-stake poprzez protokół stakowania Babylon Bitcoin. Opłaty za bezpieczeństwo generowane w tym procesie stanowią źródło dochodu, a zmiany w samym protokole Bitcoin nie są wymagane. Lombard zarządza aktywami poprzez konsorcjum bezpieczeństwa, w którym uczestniczy wiele globalnych instytucji, a stan posiadania Bitcoina jest ujawniany w formie dowodu rezerwy. Taka struktura zapewnia stabilność depozytową na poziomie instytucjonalnym, ale opiera się na zaufaniu do zarządzania konsorcjum i podejmowania decyzji. W miarę jak aktywa płynnego stakowania się rozwijają, ważne staje się weryfikowanie, czy te aktywa są faktycznie zdeponowane i zablokowane. W tym momencie pojawia się rola warstwy dostępności danych, jaką pełni Nubit. Nubit wykorzystuje strukturę BitVM, zaprojektowaną do weryfikacji wyników obliczeń off-chain na Bitcoinie. Dzięki temu złożone zmiany stanu i obliczenia nie muszą być bezpośrednio rejestrowane na głównym łańcuchu Bitcoina, a ich poprawność jest weryfikowana przez konsensus Bitcoina. Kluczowym pojęciem przedstawionym przez Nubit jest sposób dowodzenia, który kryptograficznie potwierdza całkowitą ilość i stan zdeponowanych Bitcoinów, co jest wykorzystywane do weryfikacji, czy aktywa płynnego stakowania odpowiadają rzeczywistym zabezpieczeniom. Weryfikacja oparta na BitVM zapewnia ostateczność w oparciu o potwierdzenie bloków Bitcoina, a zazwyczaj stan jest ustalany po potwierdzeniu kilku bloków. Chociaż występują opóźnienia w przetwarzaniu w porównaniu do innych platform smart contract, zachowuje ona bezpieczeństwo oparte na mocy obliczeniowej proof-of-work Bitcoina. Nubit twierdzi, że poprzez logiczne oddzielenie i równoległe przetwarzanie dostępności danych osiąga wysoką przepustowość, ale te liczby są przedstawiane jako wyjaśnienia oparte na strukturze projektowej. Obok tego istnieje przykład warstwy wykonawczej opartej na Bitcoinie, jakim jest Mezo. Mezo projektuje strukturę uczestnictwa w sieci i nagród poprzez blokowanie Bitcoina i pochodnych aktywów Bitcoina, a poprzez mosty wykorzystujące techniki wielokrotnego podpisu i kryptografii progowej przenosi Bitcoina do środowiska wykonawczego. Konsensus i wykonanie w Mezo odbywają się w osobnym silniku szybkiego konsensusu, a ostateczne rozliczenie zależy od Bitcoina. Stabilne aktywa używane w Mezo są utrzymywane przez zabezpieczenie w Bitcoinie, a obecnie struktura Lombard nie wykorzystuje tokenów płynnego stakowania jako zabezpieczenia. Podsumowując te przypadki, płynne stakowanie zapewnia sposób wykorzystania Bitcoina jako zasobu bezpieczeństwa w zewnętrznych sieciach, a warstwa dostępności danych pełni rolę w weryfikacji stanu aktywów i zabezpieczeń w oparciu o Bitcoin. Połączenie Lombard i Nubit pokazuje strukturę, w której można zweryfikować ilość i stan zablokowanych Bitcoinów bez polegania na zewnętrznych raportach zaufania. Należy jednak zauważyć, że każda warstwa przyjmuje różne modele zaufania i metody operacyjne, a ogólna struktura, w tym warstwa wykonawcza, istnieje równolegle. W rezultacie połączenie płynnego stakowania natywnych aktywów Bitcoina i dostępności danych dostarcza konkretnych technicznych przykładów wykorzystania Bitcoina jako zabezpieczenia i punktu odniesienia do weryfikacji. Ta struktura pozwala na oddzielenie zarządzania aktywami i weryfikacji stanu w oparciu o bezpieczeństwo Bitcoina, a także wyraźnie ukazuje role i ograniczenia każdej warstwy. To pokazuje obecny stan technologiczny, w którym Bitcoin jest wykorzystywany jako aktywo bazowe w różnych systemach, wykraczając poza funkcję jednego aktywa.