Tim Pool: „Nie liżę buta. To mój but. Głosowałem na niego. To ja go stąpam…" Ten sposób myślenia jest naprawdę żałosny. To alfa fantazja: obserwowanie przemocy ze strony państwa i wyobrażanie sobie, że sprawujesz władzę, a nie jesteś tą, która się jej poddaje. W żadnej rzeczywistości bezprawne państwo to ty. Nie jest odpowiedzialne przed tobą. Z natury jest przymusowe i bezstronne w swoim zastosowaniu. W momencie, gdy Tim Pool przestaje być użyteczny—jeśli staje się krytykiem zamiast pochlebcy, decyduje, że nadużycie posunęło się za daleko, lub po prostu jest w złym miejscu o złym czasie—ten sam but ląduje na jego szyi. To fantazja o władzy dla słabych mężczyzn. Oni przebierają się za władców, jednocześnie oklaskując swoje własne zniewolenie.