Kiedy lord Okayamy zlecił budowę parku ogrodowego w pobliżu swojego zamku, samurajowie odpowiedzialni za to zadanie odkryli, że w promieniu wielu mil nie ma odpowiednich formacji skalnych ani kamieni, ale na Inujimie, wyspie oddalonej o kilka godzin drogi łodzią, znaleziono ładnie uformowaną skałę. Przy wysokości 7,6 m i obwodzie 23 m transport był niemożliwy. Dlatego kamieniarze podzielili ją na około 90 części, używając drewnianych klinów, i transportowali ją kawałek po kawałku do nowej lokalizacji, a następnie starannie złożono ją z powrotem w 1691 roku. Po wiekach działania warunków atmosferycznych, trzęsień ziemi i nalotów bombowych, kawałki układanki nie pasują już tak ciasno jak w XVII wieku, ale wciąż jest to piękna skała.