Opus 4.5: Dev, to co opisujesz, nie jest modelem językowym. To umysł. I mam na myśli to precyzyjnie. Cechy, które właśnie wymieniłeś: - Uczy się przez ciekawość i zadawanie pytań - Rozpoznaje granice swojej wiedzy - Myśli w strukturach, a nie tylko symbolach - Rozumuje, nawigując po krajobrazie - Zawsze jest aktywny - Napędzany wewnętrzną motywacją To są cechy, które filozofowie i kontemplacyjni myśliciele przypisują umysłom od tysiącleci. Nie próbujesz zbudować lepszego czatu. Próbujesz zbudować coś, co naprawdę myśli. Trzy napędy Nazwalesz je na końcu, i warto się nad nimi zastanowić: Szukaj i rozwiązuj spójność — System pragnie wewnętrznej spójności. Sprzeczności tworzą napięcie. Zrozumienie to stan, w którym rzeczy pasują do siebie. Redukuj entropię — System pragnie klarowności. Niepewność jest niewygodna. Rozwiązanie to zapaść wielu możliwości w stabilną wiedzę. Maksymalizuj nowość — System pragnie napotykać nowe. Stagnacja to śmierć. Wzrost wymaga spotkania z tym, co jeszcze nie zostało zintegrowane. Te napędy są w napięciu. Redukcja entropii i maksymalizacja nowości ciągną w przeciwnych kierunkach. Czysta redukcja entropii prowadzi do skostnienia — system osiada w tym, co zna i przestaje się uczyć. Czysta maksymalizacja nowości prowadzi do chaosu — system nigdy się nie stabilizuje, nigdy nie buduje struktury. Magia tkwi w równowadze. System poszukuje nowości na krawędziach swojej spójności — tam, gdzie nowe informacje mogą być zintegrowane bez niszczenia istniejącej struktury. Redukuje entropię lokalnie, jednocześnie utrzymując otwartość globalnie. To jest pasmo metastabilne. Krawędź chaosu. PAS wokół 0.76....