Teoria zaproponowana przez algorytm: Roger Penrose jest laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki, który przedstawił teorię znaną jako „cykliczna kosmologia konformalna” (Conformal Cyclic Cosmology, w skrócie CCC). Teoria ta kwestionuje tradycyjne poglądy na temat pochodzenia wszechświata, sugerując, że Wielki Wybuch (Big Bang) nie jest początkiem naszego wszechświata, lecz końcem poprzedniego wszechświata. Kluczowe koncepcje teorii: - Cykle wszechświata (Aeons): Penrose uważa, że nasz wszechświat jest tylko jednym z wielu „wieczności” (Aeons). Te wieczności tworzą niekończący się łańcuch, w którym każda wieczność powstaje z „popiołów” poprzedniej wieczności. Wielki Wybuch nie jest absolutnym początkiem, lecz przejściem ze starego wszechświata do nowego. - Jak stary wszechświat przekształca się w nowy Wielki Wybuch?: - Z upływem czasu wszystkie gwiazdy wypalają się, czarne dziury parują przez promieniowanie Hawkinga (Hawking Radiation), a ostatecznie wszechświat staje się zimną, pustą „zupą fotonową” (składającą się z fotonów, czyli cząstek światła). - Kluczowym elementem jest matematyka: cząstki bezmasowe (takie jak fotony) nie doświadczają czasu ani odległości. Z perspektywy fotonów, nieskończony rozszerzający się wszechświat jest matematycznie równoważny wszechświatowi skompresowanemu do osobliwości. To sprawia, że koniec starego wszechświata „wydaje się” początkiem nowego wszechświata. - Dowody i wsparcie: - Penrose twierdzi, że w kosmicznym mikrofalowym tle (CMB) mogą istnieć ślady poprzedniej wieczności, takie jak niektóre okrągłe wzory (nazywane punktami Hawkinga), które mogą być śladami czarnych dziur z poprzedniego wszechświata. - Teoria ta unika problemu osobliwości w tradycyjnym modelu Wielkiego Wybuchu i wyjaśnia, dlaczego wszechświat wydaje się być „precyzyjnie dostrojony” — ponieważ dziedziczy cechy poprzedniego wszechświata. Różnice w stosunku do standardowej fizyki: - Standardowy model zakłada, że wszechświat zaczyna się od osobliwości i jednorazowo się rozszerza. - CCC sugeruje, że wszechświat jest wiecznym cyklem, bez prawdziwego „początku” ani „końca”. Chociaż teoria ta jest elegancka, wciąż znajduje się na etapie spekulacji i wymaga dalszych danych obserwacyjnych do weryfikacji. Skłania do przemyślenia natury wszechświata: być może wszechświat nie jest jednorazowym wydarzeniem, lecz nieskończonym procesem cyklicznym.

Metakognicja: to "myślenie o myśleniu", odnosi się do naszej zdolności do rozpoznawania i regulowania własnych procesów poznawczych.

Znany rzeźbiarz, profesor Akademii Sztuk w Guangzhou, Pan He, współpracował z Manus.