1/5 Waar is de vraagvernietiging? tl:dr - Azië omdat ze afhankelijk zijn van Midden-Oosterse ruwe olie, en deze nu meer dan $150/vat kost. Dit houdt (voor nu) de Amerikaanse en Europese kwaliteiten "slechts" ~$100. (% winst sinds de oorlog)

2/5 De onderstaande grafiek toont aan dat de tankers door de Straat van Hormuz, de meest kritieke energieader ter wereld, sinds het begin van het conflict op 28 februari effectief zijn gedaald naar nul.

3/5 Dit vertegenwoordigt een plotselinge verwijdering van ongeveer 20% van de wereldwijde ruwe olievoorziening. Hoewel de oost-west pijpleiding van Saoedi-Arabië naar Yanbu binnenkort zal worden opgevoerd van 2M vaten per dag naar de maximale capaciteit van 7M vaten per dag, kan het de ~21M vaten per dag die doorgaans door de Straat stromen niet vervangen.

4/5 Met een vijfde van de olie van de wereld die in wezen vastzit, moet een aanzienlijk deel van de wereldconsumenten onmiddellijk stoppen met het gebruik van olie - een proces dat bekend staat als "vraagvernietiging." We kunnen zien waar dit gebeurt door naar de prijs van verschillende wereldwijde ruwe oliegraden te kijken.

5/5 Terwijl de VS (groen) en Europa worstelen met $100 Brent (cyan), hebben de Midden-Oosterse "sour" mengsels die Azië aandrijven zich losgekoppeld van de Westerse benchmarks (blauw, rood en oranje). Omdat Aziatische raffinaderijen chemisch zijn afgestemd op deze specifieke kwaliteiten, zijn ze gedwongen om astronomische premies te bieden voor de beperkte vaten die de Rode Zee of de Perzische Golf bereiken. Met fysieke prijzen voor deze kwaliteiten die $150 per vat bereiken, is Azië de schokdemper van de wereld geworden. Door marginale industriële en transportgebruikers in het Oosten uit de markt te prijzen, balanceert de markt zijn wereldwijde boeken, waardoor het Westen voorlopig wordt gespaard van nog meer catastrofale prijsniveaus.