Hoe denk je over een man die na zijn scheiding nooit naar zijn kinderen kijkt? Volgens wat ik om me heen heb gezien, in gevallen waar de kinderen bij de vrouw zijn na de scheiding, is de enige die een goede band met de vader heeft, een vriend die geen alimentatie betaalt. Die vriend van mij, de vrouw vroeg hem om alimentatie, maar hij weigerde. Hij zei dat hij alleen geld zou geven als het kind het hem vroeg, en niet als de vrouw het vroeg; hij gaf geen cent. In het begin wilde de vrouw ook sterk zijn en overwegen om hem aan te klagen, maar zelfs als ze wint, kan de man het uitstellen, en uiteindelijk, als het te veel gedoe wordt, moet ze het kind maar laten vragen. Als het kind niet wil komen vragen, dwingt de vrouw het kind om te komen vragen; zodra het kind er is, geeft mijn vriend niet alleen alimentatie, maar soms ook wat extra, en hij zegt tegen het kind dat dit geld voor hem is, niet voor zijn moeder. Hoewel het kind in het begin met een lange gezicht kwam, verbeterde de relatie langzaam en werden ze uiteindelijk hechter. Uiteindelijk is de ene degene die elke keer geld in je zak stopt, en de andere degene die elke keer geld uit je zak haalt. Met de tijd en het daadwerkelijke contact, kunnen sommige onlogische beweringen ook langzaam worden onderscheiden. Wat ik vrees, is dat er geen enkel daadwerkelijk contact is, en dat je alleen eenzijdige informatie ontvangt; dan is het echt zo dat je voor een vijand betaalt.