Deelname aan GTC is een unieke ervaring. Dit was mijn eerste keer dat ik GTC persoonlijk kon bijwonen. Je moet het je zo voorstellen: alle straten rondom de locatie zijn afgesloten; het voelt alsof de helft van de stad is veranderd in een NVIDIA-evenement. 's Avonds verzamelen mensen zich om te bespreken wat ze hebben gehoord; overdag zijn er talloze workshops en lezingen, afgewisseld met tal van bedrijven - zoals Lenovo, AWS, Azure, Mercedes, Coreweave, en nog veel meer - in wezen iedereen die op enige manier betrokken is bij "AI". De hele GTC begon in een letterlijk stadion vol mensen (20.000, als ik het goed heb), waar het publiek geboeid luisterde naar de woorden van Jensen Huang. De keynote begon op een epische noot en eindigde met een melodieuze flair. Tussendoor waren er sessies waarin deelnemers direct met Jensen konden communiceren tijdens Q&A's - vragen die hij met zijn kenmerkende humor beantwoordde. Je brengt de hele dag in beweging door, ontmoet nieuwe en fascinerende mensen, engageert in talloze intrigerende gesprekken, en - van 's ochtends tot 's avonds - dompel je jezelf diep onder in de materie en worstelt met de toekomst. Morgen om 9:00 uur heb ik een gesprek met Kris Briski van NVIDIA; dat zal gevolgd worden door tal van andere evenementen, en op vrijdag - voor de allereerste keer - maak ik een rustige rit naar de luchthaven in een FSD (Full Self-Driving) auto. Zelfs nu kan ik zeggen dat de hele GTC-ervaring overweldigend is geweest. Ik heb nog wat tijd nodig om alles te verwerken en zal daarna een volledige samenvatting schrijven. Maar wat ik hier heb ervaren, verraste zelfs mij. Het is het *gevoel* - het unieke karakter van het evenement - iets wat je normaal gesproken zou associëren met voetbalwedstrijden of grote sportevenementen: dat tastbare gevoel van euforie en opwinding. Ik had nooit verwacht dat ik dat op een technologieconferentie zou tegenkomen, en het heeft een diepe indruk op me achtergelaten. Trouwens: ik ben in mei terug in Californië om Google I/O bij te wonen - en, mits alles volgens plan verloopt, maak ik deze april ook een tussenstop in Beijing. Maar daar vertel ik je meer over als de tijd daar is.

P.S.: De waarheid is ook dat ik me, naast alle professionele influencers en journalisten, soms als een amateur voel. Maar hey - iedereen begint klein, toch? :)