EUV-machines zijn de meest gecompliceerde tools die mensen maken. Hun toeleveringsketen heeft meer dan 10.000 individuele leveranciers, en als een van hen niet snel genoeg opschaalt, kan dat de hele AI-industrie verlammen. Een EUV-tool vuurt lasers op een kleine tinne druppel in een precieze volgorde van drie keer af, waarbij het hard genoeg wordt geblazen om EUV-licht uit te zenden. Dat licht weerkaatst van 18 meerlaagse spiegels op de wafer. Ondertussen vliegen de twee platforms binnen de machine - één houdt de sjabloon vast, de andere de chip - met 9G in tegengestelde richtingen heen en weer. De opeenvolgende passes moeten binnen 3 nanometer op elkaar landen. Als een deel hiervan niet klopt, gaat de opbrengst naar nul. Neem slechts één component. De spiegels worden voornamelijk geleverd door Carl Zeiss, die waarschijnlijk minder dan duizend mensen hebben die eraan werken. Op hun beurt vertrouwt Carl Zeiss op machines uit Zwitserland om elk van de lagen te deponeren, en gebruiken ze een coatingproces dat samen met een ander Duits bedrijf is ontwikkeld. Geen van deze bedrijven is wakker geworden. Ze verhogen geleidelijk de productie, maar lang niet tot de niveaus die nodig zijn voor wat de laboratoria aan het einde van het decennium willen. @dylan522p voorspelt dat de productie niet verder kan opschalen dan ongeveer 100 EUV-machines per jaar tegen 2030, ongeacht hoeveel geld er aan het probleem wordt besteed. Op de middellange termijn is dit de belangrijkste bottleneck voor opschaling.