De engste leeftijd voor een man is 37. Niet omdat er die dag iets dramatisch gebeurt, maar omdat veel realiteiten tegelijkertijd beginnen te botsen. Op 37-jarige leeftijd voelt het leven niet langer theoretisch. De dromen die je in je twintigste had, worden nu gemeten aan de realiteit die je tot nu toe hebt opgebouwd. Sommige mannen zijn trots op hun vooruitgang. Anderen beginnen stilletjes ongemakkelijke vragen aan zichzelf te stellen. Op deze leeftijd zijn verantwoordelijkheden meestal zwaar. De druk op de carrière is echt, de verwachtingen van het gezin kunnen stijgen, kinderen kunnen van je afhankelijk zijn, en financiële beslissingen dragen plotseling meer gewicht dan voorheen. Er gebeurt nog iets subtiels rond deze leeftijd. Je begint te merken dat je ouders ouder worden. De mensen die ooit sterk en permanent leken, beginnen tekenen van veroudering te vertonen. Het herinnert je eraan dat de tijd voor niemand stil staat. Tegelijkertijd begin je te beseffen dat je energie niet langer onbeperkt is. De roekeloze optimisme van de jeugd begint te vervagen, en beslissingen moeten meer doelbewust worden. Voor veel mannen wordt 37 een moment van reflectie. Een punt waarop ze ofwel verder gaan met het opbouwen van het leven dat ze willen, ofwel afdrijven in routines die langzaam de rest van hun jaren definiëren. Het enge is niet de leeftijd zelf. Het is de helderheid die plotseling met deze leeftijd komt.