Vergeet even dat durfkapitaal bestaat. Vergeet Benchmark, Sequoia en Y Combinator. Vergeet Kalanick, Faulkner en Chesky. Weg. Geen nalatenschap. Je probeert een product voor de particuliere markt samen te stellen dat aantrekkelijk is voor grote institutionele LP-allocators, gebouwd op de belofte van technologiebedrijven. Hun voorkeuren zijn: 1) Sterke interim prestaties, zodat ze hun interne benchmarks kunnen halen, bonuscompensatie kunnen krijgen en hun carrière kunnen bevorderen. 2) Bescherming tegen de zichtbare impact van systematische dalingen, ter bescherming van relatieve prestatiemetrics, zelfs in een marktcorrectie. 3) Opscheprechten, door betrokkenheid bij sterke merken met grote mediaplatforms en doorlopende blootstelling aan veel populaire logo's. 4) Een hoog serviceniveau, met een volledig bemand IR-team om alles af te handelen en spectaculaire ALV's te organiseren met allerlei voordelen. In wezen moet je een schaalbare mand met activa aanbieden die betrouwbaar in waarde zal stijgen, gekoppeld aan een marketingmachine, met een waarderingsbeleid dat jouw waarderingen in lijn brengt met andere managers in jouw netwerk. Het ideale activum voor deze strategie is het meest voor de hand liggend; de 25-jarige Stanford-afgestudeerde die 2 jaar bij het productteam van Meta heeft gewerkt en nu een B2B AI-widget lanceert — en ze zijn net viraal gegaan met hun lanceringvideo. De kosten van kapitaal voor een oprichter die zoveel vakjes afvinkt, zijn extreem laag; coördinatiefuncties zijn tot een minimum beperkt. Ze zullen waarschijnlijk grotere rondes blijven ophalen en markeringen genereren op puur momentum, ongeacht enige idiosyncratische kwaliteit. Het is ook zo'n gemakkelijk profiel om te identificeren dat je een leger van medewerkers en scouts kunt inzetten om ze op te sporen, ervan uitgaande dat ze niet direct reageren op jouw zwaar geadverteerde "oproep voor startups". In wezen heb je een synthetisch "durf"-activum gecreëerd, gebouwd op de elasticiteit van softwarebedrijven, dat groeimetrics voor allocators genereert. Het kan zo veel schalen als nodig is, zoveel kapitaal absorberen als erin wordt gestort, en groeien in een tempo dat gecorreleerd is met hoe dicht je bij de consensus bent. Natuurlijk zijn al deze dingen gecorreleerd met slechtere uiteindelijke kasretouren, omdat ze eigenschappen weerspiegelen die voorspellend zijn voor slechtere rendementen in een markt met nul alpha. Verrassend genoeg is dat oké. Dat is niet het punt. ...