Kunst verkent die vreemde ruimte tussen betekenis en betekenisloosheid. Dit is hoe het probeert nieuwe symbolen te creëren. Je kunt geen nieuwe symbolen creëren met alleen gewone tekens. Je moet die tekens in een nieuw licht herformuleren dat ze een vreemde aantrekkingskracht geeft, waardoor ze in een andere ruimte worden geduwd waar ze beginnen iets te betekenen wat ze nooit eerder hebben betekend en, bijgevolg, een ruimte voor gedachte openen. Soms word ik moe van zoveel illustratie en letterlijkheid, en heb ik een urgentie voor een plek waar ik daadwerkelijk zelf kan nadenken als ik naar kunst kijk. Want als wat de kunst zegt dat het doet, alleen dat biedt, is het dan überhaupt kunst? Als er geen spanning en onzekerheid wordt aangeboden in een van zijn lagen (conceptueel, esthetisch, historisch), dan reduceren we kunst tot voorbeelden van ideeën en niet tot ruimtes voor het onthullen en bevragen van cultuur. Mijn excuses voor de middernachtelijke uitweiding. Ik hou ook van mooie dingen 🤪