Wat zijn de tekenen van een fatale hartaanval na een nacht doorhalen? Eerder werkte er een jonge man van 28 jaar voor me, hij had altijd een bijzonder goed humeur. Zijn oom bracht hem in de branche van steigerverhuur, maar later kwam de zoon van zijn oom en werd hij langzaam naar de achtergrond gedrukt om zelf verder te gaan. Om werk te krijgen, gaf hij overal cadeaus en ging hij op stap, al zijn geld stopte hij erin. Thuis zorgde zijn vrouw voor de kinderen, hij was de enige die hard werkte. Een keer tijdens een etentje vroeg ik hem of zijn lichaam het wel volhield met al dat ongezonde eten en drinken. Hij lachte domweg en zei: "Mijn hele gezin is afhankelijk van mij, ik kan geen geld verspillen." Op de dag dat het misging, kwam hij bij me om iets te bespreken. Bij binnenkomst was hij erg onrustig, liep heen en weer en zei dat hij zich niet goed voelde in zijn borst. Toen ik opkeek, schrok ik—zijn ogen waren zo rood als bloed. Ik vroeg de voorman om hem naar het ziekenhuis te brengen. De voorman zei later dat hij net het ziekenhuis binnenkwam en toen op de grond viel. De diagnose was een gescheurde aorta. Hij had geluk, hij was jong en hield het vol, hij werd gered. Later bleek dat hij al lange tijd hoge bloeddruk had, maar hij voelde er niets van en nam geen medicijnen. Hij is weliswaar gered, maar al zijn spaargeld ging op aan de operatiekosten en zijn gezondheid is ook aangetast. Hij lag lange tijd op de IC en toen hij eruit kwam, had hij meerdere littekens op zijn borst. Twee jaar later kon hij nog steeds niet normaal lopen zonder buiten adem te raken, hij kromp op de bank en weekte zijn voeten in het water, hij kon niet meer werken. Zijn vrouw had geen andere keuze dan het kind achter te laten en naar de bouwplaats te gaan om te koken. Later verloren we langzaam het contact. Het lichaam valt niet zomaar ineens uit elkaar, het geeft je stap voor stap waarschuwingen, maar je negeert ze gewoon.