Leuke dingen. Niet zozeer de post zelf, maar, opnieuw, de reacties. Het zal me nooit niet vermaken dat sommige mensen met kinderen volhouden dat degenen zonder kinderen zich onvervuld moeten voelen. Ik begrijp dat kinderen de enige "erfenis" zijn die veel mensen kunnen voortbrengen; dat is alles wat ze van zichzelf de wereld in brengen. Ik begrijp dat het ongemakkelijk is om het leven zonder kinderen van iemand anders te erkennen als een succesvolle strategie voor hen, wanneer je offers hebt gebracht om een gezin op te voeden. En ik begrijp dat degenen die afwijken van sociale of religieuze scripts en tevreden zijn, worden gezien als bedreigingen voor de programmering. Wat ik niet begrijp, is het opdringen van ouderschap aan degenen die er geen interesse in hebben. We hebben het niet over het beginnen met tuinieren of yoga. We hebben het over mensen die worden gecreëerd en opgevoed door mensen die zichzelf goed genoeg kennen om te weten dat het niet voor hen is. Wil je de verantwoordelijkheid en de moeilijkheden romantiseren, ga je gang - in je eigen hoofd. Wil je validatie voor je beslissing, valideer jezelf dan alsjeblieft. En als je dat niet kunt ... als je anderen nodig hebt om bij je club te komen - welke club dan ook ... kijk dan naar jezelf.